Wystawa twórczości prof. Stanisława Kulona „Świadectwo II”

W gościnnych progach Przystanku Historia Centrum Edukacyjnego IPN im. Janusza Kurtyki w Warszawie na ul. Marszałkowskiej 21/25 prezentowana jest już po raz trzeci, po „Świadectwie” i „Drodze Krzyżowej”, twórczość wybitnego rzeźbiarza Sybiraka i pedagoga prof. Stanisława Kulona „Świadectwo II. 1939–1946”.

Wystawa zorganizowana została z inicjatywy Koła Związku Sybiraków Żoliborz-Bielany, przy pełnym poparciu Oddziału Warszawskiego Związku Sybiraków. Należą się olbrzymie podziękowania dla dyrekcji Centrum Edukacyjnego IPN za podjęcie tematu i wspaniałe przygotowanie wystawy. Trzeba również zaznaczyć, że miejsce ekspozycji umożliwia przybliżenie tematyki zesłań młodzieży szkolnej.

Ekspozycja ukazuje tragiczne losy obywateli polskich zesłanych do Związku Radzieckiego w 1940 r. na przykładzie własnych przeżyć artysty. Prof. Stanisław Kulon jako 10-letnie dziecko został wraz z rodziną wywieziony na Syberię. Ciężkie warunki życia i praca ponad siły w sowieckich obozach pracy doprowadziły do śmierci rodziców i młodszego rodzeństwa Stanisława Kulona. Po latach spędzonych w sierocińcach w ZSRR przyszły rzeźbiarz wrócił do Polski. Ukończył Państwowe Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem i Wydział Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W latach 1958–1966 był asystentem w pracowni prof. Ludwiki Nitschowej, następnie w latach 1988–2000 – profesorem Wydziału Rzeźby ASP. W swojej twórczości często podejmuje tematykę związaną z historią Polski. Przez cały okres PRL nie mógł on wspominać pobytu na zesłaniu. Dopiero będąc na emeryturze, mógł w swojej twórczości dać świadectwo swoich ówczesnych doświadczeń. Mimo zaawansowanego wieku w dalszym ciągu tworzy, starając się nadrobić utracony czas, by przekazać w formie artystycznej swoje przeżycia na „nieludzkiej ziemi”.

10 lutego 2017 r. (piątek), w 77. rocznicę pierwszej masowej wywózki obywateli polskich z Kresów do ZSRR odbył się o godz. 16.00 wernisaż wystawy prac prof. Stanisława Kulona „Świadectwo II. 1939–1946” z udziałem autora. Wernisaż spotkał się z dużym zainteresowaniem społeczeństwa, czego świadectwem była duża frekwencja podczas wernisażu.