Wzorem lat ubiegłych, spotkaliśmy się 26 maja, w dniu, obchodzonym jako Dzień Matki przy pomniku Bohaterskiej Matki Sybiraczki, usadowionym przy Muzeum Pamięci Sybiru w Białymstoku. W spotkaniu wzięli udział Sybiracy oraz pracownicy Muzeum. Złożenie kwiatów było symbolicznym hołdem złożonym pamięci i wdzięczności wszystkim Matkom. Było to też podziękowanie za ocalenie nam życia w tak ekstremalnych warunkach, jakim stało się życie w „ziemi niewoli”. Dziękujemy wszystkim Matkom, że ocaliły nas od powszechnego „zruszczenia”, nauczyły ojczystej mowy i czytania, poprzez modlitwę umocniły wiarę w Boga, miłość do utraconej Ojczyzny i powrót do niej. Poeta Sybirak, Marian Jonkajtys, we w wspaniałym wierszu „ To o Was Bezimienne” pisze: ….Choć głód uwagę skupiał Wyłącznie na jedzeniu – Resztkami sił myślałaś O naszym wykształceniu… W nikłym świetle kopciłki, Gdy mróz za oknem tężał, , Uczyłaś nas polskiego, Historii i pacierza… Uczyłaś, Polska Matko, (Sama osłabła z głodu) Być silnym wiarą w Boga! Miłością do Narodu! Po polsku myśleć…marzyć… I polskiej tożsamości!…. Dopełnieniem obchodów Dnia Matki było spotkanie z uczniami klas pierwszych Zespołu Szkół Technicznych im. gen. Andersa z Białegostoku. Prelegentka Jolanta Hryniewicka nakreśliła jakże istotną rolę Matek Sybiraczek, ich ból i rozpacz z powodu śmierci dzieci w czasie transportu i na zesłaniu, zmagania z wszechobecną nędzą, chorobami, wyżywieniem dzieci i jak modląc się z rozpaczy i prosząc Boga o wybaczenie kradły zboże z „toku”. Przedstawiła również codzienne życie, wyczerpującą pracę szczególnie przy „lesorubce”, powiew wolności w 1941 roku, sformowanie armii gen. Andersa, pomoc bezdomnym dzieciom z Domów Dziecka w wywiezieni ich z „ nieludzkiej ziemi”. Podała też bezsporne fakty z roku 1943, (w roku odkrycia zbrodni katyńskiej), w jaki sposób zmuszano do przyjęcia rosyjskiego obywatelstwa. W razie odmowy matkę skazywano na więzienie, a dzieci umieszczano w rosyjskim domu dziecka, gdzie zmieniano imię i nazwisko i zabraniano modlić się i mówić po polsku. Czasowa wystawa „Tylko ból jest mój” uwidoczniła w bardzo realny sposób pracę i zmaganie się z codziennym życiem, opieką nad dziećmi, tragedię pozostałych przy życiu bez żadnej nadziei na poprawę losu. Postacie matek przedstawione na planszach budziły wstrząs i współczucie. Opracowała: Jolanta Hryniewicka Białystok złożenie kwiatów przed pomnikiem Matki Sybiraczki Spotkanie Jolanty Hryniewickiej z uczniami Zespołu Szkół Technicznych w Białymstoku Przeczytano 55 Nawigacja wpisu GORLICCY SYBIRACY – ostatni „Mohikanie”. Obchody III i IV rocznicy deportacji w Białymstoku
