Uroczystość upamiętniająca 79. rocznicę zimowej deportacji w głąb ZSRR w Krakowie

W tym roku rocznicę pierwszej masowej wywózki obywateli polskich w głąb Związku Sowieckiego 10 lutego 1940 r. obchodziliśmy w dniu 11 lutego na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie.

Organizatorami byli: wojewoda małopolski, Oddział Związku Sybiraków w Krakowie, Uniwersytet Pedagogiczny i Centrum Dokumentacji Zsyłek, Wypędzeń i Przesiedleń.

Uroczystość odbywała się w Audytorium im. prof. Wincentego Danka Uniwersytetu Pedagogicznego. Przybyło wielu dostojnych gości: wojewoda Piotr Ćwik, rektor Uniwersytetu Pedagogicznego Kazimierz Karolczak, przedstawiciel Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych Jan Sroka, senator Zdzisław Cichoń z małżonką, prof. dr hab. Urszula M. Doleżal – fundatorka stypendiów dla potomków zesłańców studiujących w Krakowie, kapelan Sybiraków o. Jerzy Pająk oraz dyrektor Joanna Florkiewicz-Kamieniarczyk i Marcin Tatara z Urzędu Wojewódzkiego. Dołączyła też drużyna harcerska z Krzęcina wraz z instruktorkami i dyrektorką szkoły. Na uroczystość przybyło około 30 Sybiraków.

Po przywitaniu gości przez prezes Zarządu Oddziału Związku Sybiraków Aleksandrę Szemioth, wysłuchaniu Hymnu Sybiraków i wprowadzeniu sztandaru Oddziału Związku, nastąpiło wręczenie Odznaki Honorowej Sybiraka: rektorowi UP Kazimierzowi Karolczakowi, wojewodzie małopolskiemu Piotrowi Ćwikowi, prof. dr hab. Urszuli M. Doleżal oraz dwóm koleżankom ze Związku Sybiraków – Janinie Bober i Ludmile Dąbrowskiej.

Po uroczystości odznaczeń głos zabierali goście: rektor, wojewoda, prof. Doleżal oraz Jan Sroka, który odczytał pismo skierowane przez szefa Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych Jana Józefa Kasprzyka.

Następnie Sybirak Leopold Walczewski podzielił się swoimi przeżyciami, jako ofiara wywózki z dnia 10 lutego 1940 r.

Wysłuchano też interesującego sprawozdania z ostatniego okresu działalności Centrum Dokumentacji Zsyłek, Wypędzeń i Przesiedleń Anny Hejczyk. Dotyczyło ono głównie dokumentowania śladów po polskich zesłańcach rozsianych po całym świecie. Dokonywano nagrań wywiadów z żyjącymi Sybirakami, inwentaryzowano dokumenty ich losów oraz utrwalano pamięć po Sybirakach – porządkując cmentarze, pomniki, tablice. Odwiedzono też polskie kościoły i skupiska polonijne na Wschodzie.

Dzień pamięci zakończono złożeniem kwiatów pod tablicą Sybiraków na pl. o. A. Studzińskiego pod Wawelem.