Uroczystość na skwerze im. Sybiraków w Wołominie

Tak udanego święta wołomińscy Sybiracy (Oddział Warszawski) chyba jeszcze nie mieli. Coroczne obchody rocznicy napaści Związku Radzieckiego na Polskę 17 września 1939 r. zostały uwieńczone nadaniem w dniu 16 września 2017 r. skwerowi imienia Sybiraków. Perfekcyjnie zorganizowana uroczystość z apelem poległych, który długo pozostanie w pamięci. My, Sybiracy, jesteśmy bardzo wdzięczni władzom miasta i szkołom za aktywne włączenie się w nasze święto.

Obchody rozpoczęły się mszą świętą w kościele Matki Bożej Królowej Polski, a następnie uczestnicy wydarzenia wraz z pocztami sztandarowymi związków kombatanckich i wołomińskich szkół przeszli na skwer przy ul. Orwida, na którym znajduje się obelisk poświęcony „Zesłańcom Sybiru i osobom represjonowanym w latach 1939–1956”. Przy obelisku prowadzący uroczystość Andrzej Saulewicz powitał jako pierwszych bohaterów tego dnia Sybiraków zrzeszonych w wołomińskim Kole Związku Sybiraków, na czele z prezesem Wojciechem Witkiem i prezesem honorowym Marią Sobolewską, oraz przedstawiciela Zarządu Oddziału Warszawskiego Związku Sybiraków Mirosławę Niekoraniec. Tegoroczne obchody zostały połączone z nadaniem nazwy skwerowi, na którym stoi obelisk. Zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w Wołominie miejsce to otrzymało nazwę „Skwer im. Sybiraków”. Symbolicznego przecięcia wstęgi dokonali: prezes Maria Sobolewska, burmistrz Wołomina Elżbieta Radwan i przewodniczący Rady Miejskiej Leszek Czarzasty. O nadanie skwerowi imienia Sybiraków wnioskowało Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Wołomińskiej WOŁOMINIAK.

Starosta Kazimierz Rakowski w swoim wystąpieniu powiedział m.in.: „Cieszę się, że spotkaliśmy się dzisiaj w tym miejscu, w którym spotykamy się od wielu lat, by uczcić pamięć ofiar agresji na Polskę z września 1939 r., by wspomnieć deportowanych, wywiezionych na Syberię i do Kazachstanu, zamęczonych, zamordowanych i zaginionych bez śladu na »nieludzkiej ziemi«. Cieszę się, że jesteśmy razem na obchodach, a jednocześnie z troską patrzę, że jest Was, drodzy Sybiracy, bohaterowie dzisiejszego dnia, coraz mniej. Upływający czas i choroby robią, niestety, swoje. Dlatego bardzo Was proszę, dopóki macie siły, przekazujcie nam prawdę o tamtym tragicznym czasie, dzielcie się swoimi doświadczeniami, mówcie o tym, co przeżyliście. My tę Waszą pamięć poniesiemy dalej, bo przywołując słowa Józefa Piłsudskiego: »Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku teraźniejszości i prawa do przyszłości«. 17 września 1939 r. była niedziela, o godz. 6 rano Armia Czerwona przekroczyła naszą wschodnią granicę. Polska jako pierwsze państwo padło ofiarą dwóch totalitaryzmów: niemieckiego – 1 września i sowieckiego – 17 września”.

Po wystąpieniach i apelu poległych delegacje złożyły pod obeliskiem biało-czerwone kwiaty. Uroczystość zakończyła się w Galerii Korozja i Kolor występem artystycznym przygotowanym przez młodzież z Zespołu Szkół Ekonomicznych w Wołominie – Technikum Ekonomicznego i IV Liceum Ogólnokształcącego. Uwieńczeniem tej części uroczystości był występ Wiktorii Chmielewskiej, uczennicy klasy VII Szkoły Podstawowej nr 4 w Wołominie, która przepięknie zaśpiewała „Tango na głos, orkiestrę i jeszcze jeden głos”. Jako jedyna solistka z Mazowsza Wiktoria Chmielewska została nominowana do Hanowerskiego Festiwalu Kultury „Dźwięki, które łączą”.

W swoim wzruszającym wystąpieniu burmistrz Elżbieta Radwan nawiązała do słów „Gdy gaśnie pamięć ludzka, dalej mówią kamienie”, które widnieją na obelisku. Burmistrz zapewniła, że w Wołominie kamienie nie muszą mówić, bo tutaj mówią ludzie. W Wołominie ludzie pamiętają o najważniejszych wydarzeniach i potrafią oddać należny szacunek ich uczestnikom. W Wołominie – co najwyraźniej pokazały obchody 78. rocznicy agresji Związku Radzieckiego na Polskę – Sybiracy otoczeni są szczególnym szacunkiem i opieką.