We wrześniu nakładem Wydawnictwa Bellona ukazała się książka „Dzieci ze stacji Sybir. Przez tajgi Syberii i stepy Kazachstanu. Historie ocalałych”. Książka powstała na podstawie rozmów z osobami, które latach 1940–1941, jako dzieci wraz z rodzinami zostały deportowane z Kresów Wschodnich na Syberię, Kazachstanu i innych odległych miejsc zesłania. Ich wspomnienia dotyczą nie tylko samej deportacji i podróży w bydlęcych wagonach, ale także codziennego życia na zesłaniu, głodu, zimna, rozłąki, dziecięcego lęku i późniejszego powrotu do Polski. Autorce zależało przede wszystkim na ocaleniu ich indywidualnych głosów i doświadczeń. Ich historie są świadectwem całego pokolenia Sybiraków – historii, którą Państwo od lat starają się zachować i przekazywać dalej. Historie bohaterów książki zaczęły się na Kresach Wschodnich wiodły przez Syberię, Kazachstan, Besarabię, a po wojnie swój nowy dom i życie zaczęli od nowa na Ziemiach Odzyskanych – Lipianach, Łobzie, Szczecinie. Ich wspomnienia są częścią doświadczenia całego pokolenia Polaków, którzy doświadczyli zesłania na nieludzką ziemię. Książka „Dzieci ze stacji Sybir” mogłaby zainteresować lub osoby, którym bliska jest pamięć o losach Sybiraków – Sybiraków i ich rodzin. Kilka zdjęć ze szczecińskiej premiery książki w Książnicy Pomorskiej. Opracowanie autorka: Agnieszka Osiak Przeczytano 4 Nawigacja wpisu „Sybiraczka” – powieść oparta na prawdziwych wspomnieniach Haliny Ziemińskiej
