17 wrze\u015bnia 2025 r. spo\u0142eczno\u015b\u0107 Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 nr 2 im. Sybirak\u00f3w w Nowym S\u0105czu, w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b uhonorowa\u0142a pami\u0119\u0107 o Polakach zes\u0142anych na \u201enieludzk\u0105 ziemi\u0119\u201d. Dzie\u0144 Sybiraka to \u015bwi\u0119to Patrona Szko\u0142y i chwile zadumy i wspomnie\u0144 o tych, kt\u00f3rzy pozostali na zes\u0142aniu i tych kt\u00f3rzy wr\u00f3cili po latach tu\u0142aczki.<\/p>\n
Uroczysto\u015b\u0107 mia\u0142a miejsce na terenie Szko\u0142y, przy pami\u0105tkowej tablicy \u2013 mapie zsy\u0142ek s\u0105deckich Sybirak\u00f3w. Dyrektor Szko\u0142y S\u0142awomir Szczerkowski przypomnia\u0142 o znaczeniu wyj\u0105tkowego Patrona dla spo\u0142eczno\u015bci szkolnej, o wyj\u0105tkowych lekcjach historii z Sybirakami. Prezes Zwi\u0105zku Sybirak\u00f3w w Nowym S\u0105czu Kazimierz Korczy\u0144ski podzi\u0119kowa\u0142 za realizacj\u0119 tak wielu zada\u0144, dotycz\u0105cych pami\u0119ci o Sybirakach, przez nauczycieli, pracownik\u00f3w szko\u0142y i uczni\u00f3w.<\/p>\n
Nast\u0119pnie uczestnicy uroczysto\u015bci z\u0142o\u017cyli wi\u0105zanki kwiat\u00f3w i zapalili znicze przy Pami\u0105tkowej Tablicy, jednocze\u015bnie prze3dstawiciele uczni\u00f3w z\u0142o\u017cyli wi\u0105zanki przed Pomnikiem Sybirak\u00f3w na Cmentarzu Komunalnym w Nowym S\u0105czu.<\/p>\n
Druga cz\u0119\u015b\u0107 tego szczeg\u00f3lnego dnia mia\u0142a miejsce na sali gimnastycznej, gdzie uczniowie spotkali si\u0119 z przedstawicielem Sybirak\u00f3w \u2013 Kazimierzem Korczy\u0144skim, Stowarzyszenia Pami\u0119ci Zes\u0142anych na Sybir \u2013 Antonin\u0105 Dzikowsk\u0105 oraz nauczycielk\u0105 historii \u2013 autork\u0105 ksi\u0105\u017cki \u201e\u0141zy Sybiru\u201d \u2013 Dorot\u0105 Pietruszk\u0105. Pan Kazimierz Korczy\u0144ski przypomnia\u0142 uczniom przyczyny i histori\u0119 zsy\u0142ek, pani Dorota Pietruszka nawi\u0105zuj\u0105c do swojej ksi\u0105\u017cki, opowiedzia\u0142a o warunkach w jakich jechali w nieznane zes\u0142a\u0144cy, o warunkach \u017cycia i przetrwania na Syberii, o tragedii \u015bmierci z dala od Ojczyzny. Pani Antonina Dzikowska wspomnia\u0142a Sybirak\u00f3w, kt\u00f3rzy przez te lata spotykali si\u0119 z uczniami, wyje\u017cd\u017cali na Marsze Pami\u0119ci do Bia\u0142egostoku, pozostaj\u0105 w pami\u0119ci m.in. dzi\u0119ki spotkaniom z uczniami, a tak\u017ce patronowaniu salom lekcyjnym w Szkole.<\/p>\n
Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 nr 2 im. Sybirak\u00f3w, Zwi\u0105zek Sybirak\u00f3w oraz Stowarzyszenie Pami\u0119ci Zes\u0142anych na Sybir w Nowym S\u0105czu to wsp\u00f3lnota ludzi, dla kt\u00f3rych historia zes\u0142a\u0144, historia Sybirak\u00f3w to warto\u015b\u0107 szczeg\u00f3lna, o kt\u00f3r\u0105 trzeba dba\u0107 i przypomina\u0107, aby si\u0119 nigdy nie powt\u00f3rzy\u0142a.<\/p>\n
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>